استایل رترو در دهه های متفاوت

مهشاد فریدونی
نوشته شده توسط مهشاد فریدونی

به طور خلاصه استایل رترو مجموعه ایی است از ترندها در عرصه های مختلف هنری مانند موسیقی، سینما، مد، معماری و… در دهه های مختلف تاریخی.
سبک رترو به نام «چرخه ی نوستالژی» نیز شناخته می شود.
اکثر آیتم هایی که در دسته ی رترو قرار می گیرند، سبک و استایلی ساده دارند.

در این مقاله ، تهران مدا قصد دارد تا شما را با این واژه در دنیای مد بیشتر آشنا کند، پس با ما همراه باشید.

 

 

واژه ی «رترو» از ریشه ی لاتین، به معنای گذشته است.

شلوار های جین مام و رنگ های پاستلی و نئونی از ترندهای دهه های گذشته با ریشه ی رترو هستند که هردوی آن ها از دهه ی ۸۰ میلادی الهام گرفته اند.
جایی که سبک رترو برای اولین بار مشاهده شد در صنعت مبلمان و  وسایل خانگی بود.

در دهه ی ۶۰ بیشتر مبلمان ها به رنگ های بژ، قرمز و نارنجی دیده می شدند.
با گذر زمان بر محبوبیت این سه رنگ گرم افزوده شد.

همین موضوع باعث شد تا این رنگها در لباسها هم مشاهده شود.

 

 

همانطور که در مقاله ی تاریخچه ی استایل بوهمین خواندیم، استایل مردان و زنان در این دهه تحت تاثیر کتاب «در جاده» بود.

پیراهن های یقه اسکی و پارچه های چهارخانه از ترندهای این دهه بود.
با فرا رسیدن دهه ی ۷۰، سبک رترو بیشتر در دیزاین های خانگی دیده می شد.

سه رنگ اصلی در این دهه آبی، زرد و نارنجی بود.

 

بخش عمده ی صنعت مد دهه ی ۷۰ الهام گرفته از دیسکو و هیپی ها بود.

دامن های کوتاه،کفش های پاشنه بلند، لباس های دکمه دار و هر قطعه ای که دارای اکلیل فراوان و به یادآورنده ی دیسکو باشد، از آیتم های محبوب در این سبک بود.

و اما در دهه ی کنونی بسیاری از اینفلوئنسرها و طراحان با ترکیب آیتم های امروزی در کنار قطعات کلاسیک، ترکیب مناسبی از استایل رترو را به نمایش گذاشته اند.
با وجود گذشت دهه های مختلف و تغییرات بسیار رترو هم چنان ماهیت اصلی خود را حفظ می کند.

رترو نمایانگر ترندها و طراحی های گذشته اما ساده و مدرن است.

یکی از مثال های محبوب رترو، تیشرت های ورزشی است که با لوگوهای قدیمی باشگاه های فوتبال چاپ می شوند.

این لباس ها عموما با طراحی جدید اما رنگ و لوگوی لباس های قدیمی، یادآور گذشته ی باشگاه هاست و در بین هواداران فوتبال بسیار محبوبیت دارد.
یک مثال معروف جام جهانی ۱۹۷۰ است که در مکزیک برگزار شد. فونت اسم ها بر روی لباس ها و طراحی های آن ها برگرفته از استایل رترو بود.

برندهایی همچون آدیداس، نایکی و پوما به علت فعالیت طولانی مدت، هر یک استایل رترو مخصوص به خود و برگرفته از گذشته ی برند خود را دارند.

همین موضوع باعث جذابیت بیشتر در لباس های این جام جهانی شده بود.
محبوبیت لباس های ورزشی رترو به قدری زیاد است که برخی از باشگاه های فوتبال، بسکتبال و بیسبال برای افزایش درآمد، هرساله دست به چاپ مجدد این لباسها میزنند.

تفاوت وینتیج و رترو

اغلب سبک رترو  با سبک وینتیج اشتباه گرفته می شود.
رترو شامل لباس ها، کفش ها و اکسسوری های جدیدی می شود که، با الهام از دهه های گذشته (حداقل ۱۳ سال گذشته) طراحی شده اند.
اما وینتیج شامل لباس هایی می شود که متعلق به زمان گذشته هستند. یعنی لباس هایی که در زمان قدیم توسط افراد دیگری استفاده می شدند و مدت زمان زیادی از عمر انتشار آن ها می گذرد و اکنون دوباره مورد مصرف قرار گرفته اند.

درباره نویسنده

مهشاد فریدونی

مهشاد فریدونی

دیدگاهتان را بنویسید

Registration

رمز خود را فراموش کرده اید؟

تهران مدا