هرم فشن چیست؟

نیلوفر ترابنده
نوشته شده توسط نیلوفر ترابنده

اگر طراح لباس هستید آشنایی با هرم فشن یکی از ضروریات است.

صنعت مد دنیای گسترده ایست.

از آثار شاهکار اوت کوتور گرفته تا تولیدات عمده در فروشگاه های ارزان قیمت، هزاران برند  در یکی از پولسازترین صنایع دنیا در حال فعالیت هستند.

از یک تیشرت ۶ میلیون تومانی تا ۱۵۰۰۰ تومانی

نگاه کلی به این بازار گسترده ممکن است گیج کننده به نظر برسد.

بازار فشن به طور کلی به شش بخش تقسیم بندی می شود :

Haute Couture, Luxury Fashion, Bridge Brands, Brands Diffusion, High Street, Economy

هرم فشن

این تقسیم بندی با توجه به رنج قیمت و مشتریان هدف انجام شده است اما بررسی دقیق تر هر سطح مشخص می کند که چه برند هایی در هر دسته بندی قرارگرفته و چرا؟

همراه مجله تهران مدا باشید.

 

اوت کوتورHaute Couture :

در بالاترین قسمت بازار قرار می گیرد، چرا؟ یک لباس کوتور با مرغوبترین پارچه ها و ملزومات و در طی ساعات زیادی به وسیله استادکاران ماهر دوخته و اجرا می شود.

برای اینکه یک لباس، اوت کوتور محسوب شود می بایست در فرانسه و با توجه به استانداردهای تعیین شده توسط سندیکای اوت کوتور پاریس تهیه شود. تعداد برندهایی که این شرایط را دارا هستند. ب

رندهایی مثل شانل، دیور، ژیوانشی، ولنتینو و زهیر مراد در این دسته بندی قرار دارند.

لاکژری Luxury Brands:

برندهای لوکس در دسته بندی دوم این هرم قرار دارند که شامل برندهای دیزاینر و با کیفیت بالا که عمدتا زیرمجموعه کمپانی های بزرگ LVMH ، Kering و Richmont  هستند.

لباس ها در این دسته بندی با دست دوخته نشده و به صورت صنعتی تولید می شوند اما در تعداد نسبتا محدود. برندهایی که کالکشن های Ready to wear خود را در هفته های مد لندن، پاریس، میلان و نیویورک نمایش می دهند

مثل Hermes، Gucci، Prada و Burberry در این دسته بندی قرار می گیرند. بزرگترین جامعه مشتریان هدف این برندها در چین واقع شده است که با توجه به پیشرفتهای اقتصادی در این کشور، توانایی خرید محصولات لوکس را دارند.

برندهای بریج Diffusion:

این برندها در سومین درجه و برای پر کردن بازار میان High street  و  Luxury Brands به وجود می آیند.

برندهای لوکس برای داشتن جامعه مشتریان گسترده تر برندهایی را به عنوان زیرمجموعه به وجود می آورند.

محصولات در این برندها همچنان خصوصیات برند مادر را داشته اما با قیمتی مناسب تر به مشتریان عرضه می شوند.

مشتریان هدف این برندها افرادی هستند که توان مالی پایین تری داشته اما به لوکس گرایی و داشتن تجربه خرید لوکس علاقه دارند. برندهایی مثل Love Moschino، Emperio Armani، Hugo و Miu Miu  در این دسته بندی قرار دارند.

High Street:

در هرم فشن ماقبل آخر است. در سال ۱۹۰۹ و در دوره ای که زنان می بایست در خانه مانده و از فرزندانشان مراقبت می کردند،

فروشگاه های بزرگ یا Department Stores  به وجود آمدند تا تجربه ای جدید در اختیار این جامعه قرار دهند.

محصولات در این رده بندی با قیمت مناسبتر، با کیفیتی بالاتر نسبت به دسته بندی Economy  و در اختیار جامعه مشتریان گسترده تری

قرار می گیرند. محصولات در این دسته بندی در تعداد عمده تولید شده تا قیمت نهایی مناسبتر باشد.

برای مثال قیمت محصولات پایه در این برندها ممکن است از ۱۰ دلار شروع شود. مشتریان عمده این رده بندی افرادی بالای ۴۵ سال هستند

که درآمد مشخصی دارند. در سالهای اخیر این دسته بندی با به وجود آمدن و گسترش فست فشن در حال محدود شدن است.

اقتصادی Economy:

در پایین ترین جای هرم فشن و خانه ای برای برندهای فست فشن و تولیدات عمده.

همانطور که از نامش مشخص است محصولاتی با قیمت مناسب و ارزان و البته با کیفیت پایین تر در اختیار مشتریان قرار می دهد.

شرکت ایندیتکس از مهمترین اعضای این دسته بندی است.

هدف این برندها عرضه  مداوم محصولات ترندی با قیمتی ارزان ظرف مدت زمانی کوتاه( دو هفته) به مشتریان است.

مشتریان هدف این برندها افرادی هستند که میخواهند ترندی و مد روز باشند اما  علاقه ای به پرداخت مبالغ بالا برای این آیتم ها ندارند.

عمر مفید محصولات تولید شده در این رده بندی کوتاه است.

درباره نویسنده

نیلوفر ترابنده

نیلوفر ترابنده

دیدگاهتان را بنویسید

Registration

رمز خود را فراموش کرده اید؟

تهران مدا