اصطلاحات تخصصی فشن

نیلوفر ترابنده
نوشته شده توسط نیلوفر ترابنده

شاید تا به حال اسم اصلی این کفشها را نشنیده باشید اما در واقع محبوبت ترین نوع پنجه ی کفش است .این نوع پنجه نه خیلی نوک تیز است و نه خیلی زاویه دار.این نام از قالب پنجه هایی برداشته شد که شبیه به بادام هستند که از قسمت پهلو ها به سمت انگشت شست کمی گرد می شوند.

اپلیکه نوعی تکنیک دوخت برای لباسهای اوت کوتور و دمی کوتور( نوعی از لباسهای خاص که از نظر قیمت و کاردست سطح پایین تر از اوت کوتور هستند)

زمانی که یک تکه پارچه ی کارشده روی یک پارچه ی ساده تر به منظور ایجاد فرم برجسته و نوعی کنتراست بصری قرار میگیرد از این اصطلاح استفاده می شود.در واقع نوعی کلاژ پارچه است که به صورت سنتی با کار سوزن دوزی انجام می شود.

که معمولا به صورت آرم آی تلفظ میشود واژه ای اسکاتلندی است که برای سوراخی در لباس که جای آستین در آن قرار دارد یا در الگو برای حلقه ی آستین استفاده می شود.در زمان نام گذاری اجزای لباس به قسمتی گفته می شود که آستین به آن وصل می شود.

نوعی روسری زنانه است که معمولا به شکل مثلثی است و در زیر چانه گره می خورد. شبیه به تصویر عروسکهای بابوشکای روسی و پارچه ی آن می تواند از ابریشم تا پلی استر متغیر باشد. نوعی پوشش سر که قسمت بالی سر را می پوشاند.

نوعی تکینیک دوخت یک تکه پارچه ی باریک روبان شکل به لبه ی پارچه ی دیگر است عملکرد این نوع دوخت می تواند به عنوان  سجاف یا تمیز کاری لباس کاربرد داشته باشد یا برای لبه دوزی یا دوخت های دکوراتیو.

نوعی تکنیک گلدوزی است که می تواند با دست به شکل زیگزالی با نخ یا با چرخ خیاطی با روبان های ظریف انجام شود .هدف از این دوخت پر کردن فاصله ی خالی بین دولبه از پارچه است این نوع تکنیک معمولا با نخ های دولایه ی گلدوزی مثل نخ های مخصوص جا دکمه به صورت پشت هم انجام می شود.

نوعی کت آیکونیک که توسط کریستین دیور در سال 1947 در نیویورک در مجموعه ی نیو لوک new look برای کارمل اسنو carmel snow طراحی شد. این کت دارای فرم منحنی  با شانه های شیب دار گرد ، کمر باریک و لایه پشمی در باسن است که امضایی است ازخانه مد دیور.

مدل باسک در اصل فرانسوی است. نوعی کرست که در زیر خط کمر یا بالای دامن گسترده می شود دارای فرم V بوده که متناسب به استایل مربوطه بسته می شود. این فرم در دوران ویکتورین خیلی محبوب بود و از این نام امروزه برای لباسهای زیر زنانه با همین فرم هم استفاده می شود.

یکی از مراحل اصلی در دوخت لباس است . به معنی کوک های شل و بزرگ که تا دوخت نهایی لباس اجزا لباس را به هم متصل می کند. برای خیاطان زمانی که بخواهند لباس را روی تن اندازه کنند حرفه ای تر است که از این نوع کوک به جای سوزن زدن استفاده کنند.

این نوع آستین  به نامهای آستین دولمن و مگیار هم معروف است .آستینی بلند که از قسمت شانه با حلقه آستین که به مچ باریک ختم می شود که شبیه به بال است .این آستین به دوران قرون وسطی بر میگردد زمانی که لباسهای ردا مانند مورد استفاده قرار میگرفت برای دوختن آسانتر بود زیرا به صورت یک تکه برش داده می شد. این نوع آستین در دوران جنگ جهانی اول و دوم به علت کمبود پارچه محبوبیت خود را از دست داد و قبل از اینکه به نام آستین خفاشی معروف بشود بار دیگر در دهه 40 توسط خانمها مورد استفاده قرار گرفت و در دهه ی 80 توسط مدونا به آستین خفاشی معروف شد.

نوعی برش که به جای خط صاف در تار و پود پارچه از زاویه 45 درجه یا مورب پارچه استفاده میشود و در این حالت پارچه کمی کش دار تر میشود از این برش برای برجسته کردن خطوط بدن یا پیچ و قوس دادن به خطوط صاف بدن یا ایجاد دارپه های نرم استفاده میشود. در 1920 توسط مادلین ویونت ابداع شد و بعدها تبدیل به امضای جان گالیانو شد.

بلرو در اینجا به معنی ضرب آهنگ آرام موسیقی در زبان لاتین نیست بلکه به معنی کت کوتاه یا کت نیم تنه است . معمولا جلو باز بدون یقه با آستین های بلند  و اندازه ی آن تا بالی کمر است. اصالتا مکزیکی است. قبل از قرن نوزده محبوب بود و به نام زوآوی zouave شناخته می شد. گرچه هر دو این لباسها ویژگی های یکسانی داشتند اما زو آوی بیشتر کاربرد نظامی داشت و بلرو مربوط به رقص و موسیقی بود.

دارای پشتی صاف و گشاد است که به راحتی از شانه آویزان می شود. همان اورکت سنگین مردانه است که تکامل پیدا کرده اما به یک سمبل برای لباسهای پر قدرت در 1980 تبدیل شده و از زمان یک عنصر اصلی در کمد هاست که توسط بسیار از چهر های سیاسی و رهبران  زن و مرد پوشیده شده است.

که بیشتردر دامن بلوز و یا دوخت تزیینی داخلی استفاده میشود و به صورت دسته ای دیده میشود که یک پیلی را تشکیل می دهد و به صورت روی هم روی هم قرار می گیرد.

ربطی به بافت مو ندارد و شباهت اسمی است. نوعی تمیز دوزی یا دوخت تزیینی یا لبه دوزی است که برای زیبایی طرح لباس در لبه ها یا دوخت آزاد استفاده می شود.

باستل ،همان پاف یا بالشتکی است که در قسمت پشت دامن پوشیده میشود و به دو صورت وجود دارد. یا در زیر دامن پوشیده میشود یا در روی دامن به صورت آکارئونی قرار می گیرد که می تواند به صورت دارپه یا جمع شده (پیچ خورده) یا شبیه به اسکلت بندی در زیر دامن باشد. به منظور ایجاد جذابیت اغراق شده در قسمت پشت لباس زنان. بوستل در دوره ی ویکتورین بسیار محبوب بود زمانی که زنان کرست می پوشیدند و زیردامنی های کرینولین crinoline مد بود. این حجم اضافه شده در قسمت باسن باعث باریک دیده شدن کمر می شود و با روبان یا پاپیون بسته می شود اگرچه هدف اصلی و کاربردی آن به عقب کشیدن دامن جهت جلوگیری از کثیف شدن لبه های آن بود.

یکی از محبوبترین دوخت های اسموکینگ است که در یک راستا با یک دوخت پیوسته قرار میگیرد. یک دوخت خطی است که در راستای چندین نقطه ی مستقیم دوخته می شود که می تواند به یک یا سه شاخه تبدیل شود .

نوعی آستین کوتاه که که بالای شانه را می پوشاند و در زیر بغل ها خالی است. این آستینن به اندازه آستین استاندار تی شرت گشاد نیست اما بیشتر شبیه به یک چتر کوچک یا یک کلاه است که روی شانه ها را می پوشاند.

مجموعه کپسولی  توسط دونا کارن Donna Kareدر سال 1980 محبوبیت پیدا کرد. درواقع ایده اصلی کار این بود که یک کمد کپسولی طراحی شود و تنها تکه های ضروری و مهم از لباس و اکسسوری در آن قرار بگیرد. یک مجموعه کپسولی به طور کلی یک نسخه فشرده از نگاه طراح است. اغلب یک نسخه محدود که فراتر از فصل و ترندها ست و شامل  لباسهای کاربردی ، کلیدی و ساختاری است بدون توجه به مد روز بودن آنها.

نوعی از پلیسه است که که برای دامن ویا پرده استفاده میشود یک سری از تا های کوچک ،گرد و ایستاده روی پارچه است و به خاطر شکل آنها که شبیه به خشاب گلوله است از این نام برای آنها استفاده می شود. بعضی از خانمها با سوزن دوزی این پلیسه های را بوجود می آورند.

یکی از روشهای ساده برای درست کردن یک الگو است . دامن گرد یا کلوش- همانطور که از اسمش پیداست- از یک برش گرد به جای ایجاد زوایای تیز در الگو استفاده میشود. در این نوع برش شما خطوط گرد را برا اینجاد فرم جاری و نرم دنبال می کنید و قسمت های خالی و زاویه دار را پر می کنید شبیه به لباسهای سنتی فلامینگو که با این برشها طراحی می شدند.

پاشنه ای که شبیه به مخروط بستنی قیفی است از نظر فرم شبیه مثلث است که از پهلو ها پهن و به سمت پایین باریکتر می شود و این نوع پاشنه نسبت به پاشنه استیلتو (تیز) قابل کنترل تر و راحت تر است.

نوعی یقه ی گرد ایستاده که در زیر استخوان ترقوه دراپه میشود( شبه به یقه دراپه)این نوع یقه در 1930 محبوب شد و از مد یونان باستان الهام می گیرد. این دراپه ها به جای کانتور کردن فرم بدن ، آن را صاف نشان می دهند.

این نوع دوخت همه کاره یک پس زمینه ساده را اینجاد میکند. برای سهولت در دوخت های گلدوزی یا تاپستری استفاده می شود .علاوه بر این برای لبه دوزی های تزیینی یا ایجاد نقوش یا لبه دوزی ساده استفاده میشود و همانطورکه از اسمش پیداست از دو کوک متقاطع یا مورب تشکیل می شود.

بخیه های مثلثی  به صورت سنتی در انتهای پنس یا جیب دوخته میشود. در این دوخت ابتدا بست میزنید( سوزن داخل پارچه) سپس سوزن در بالا قرارداده داخل پارچه می شود و بلافاصله در جهت عکس می چرخد و سپس در پایین روبه روی بست اول قرار می گیرد و بقیه شکل کامل می شود. این نوع دوخت برای مخفی کردن برجستگی ها در نقاطی مثل چین ها یا گوشه ها استفاده می شود.

مجموعه کروز یا ریزورت یا تعطیلات برخلاف آنچه که شناخته می شود مجموعه ای است که بین دو مجموعه ی اصلی لباسهای آماده فصل بهار-تابستان و پاییز- زمستان قرار می گیرد . در اصل این مجموعه به صورت ذهنی برای جت سترها (افراد ثروتمند و شیک که به طور گسترده و مکرر برای تفریح سفر می کنند) طراحی شد و سپس  برای مشتریانی که به کمدی برای لباسهای مسافرتی بین فصول به اقلیم های متفاوت  نیاز داشتند مورد استفاده قرار گرفت .

امروزه  این نوع کالکشن در برندهای بزرگ به عنوان فرصتی است برای تزریق مجموعه ضروری بین فصول به بازار.

به برش و دوختهای منحنی در لباس گفته می شود. مثل برش پرنسسی که باعث می شود لباس فرم بدن را بگیرد. در دوخت این نوع برشها پارچه باید متناسب با درز خورد داده شود تا برش فرم دلخواه را پیدا کند.

پنس ها همان علائم نشانی خیاط ها هستند . تکنیکی است برای شکل دادن به پارچه ی صاف برای اینکه روی بدن بنشیند. پنسها از قرار دادن دو نقطه روی هم تا تبدیل آنها به یک نقطه مشترک به وجود می آیند .پنس ها در پهنا و طول متفاوت هستند و بسته به لباس در شانه، گردن ،سینه و خط کمر قرار می گیرند.

جایی که رنگ پارچه یا خود پارچه شبیه به غروب آفتاب شروع به محو شدن میکند. از رنگ های متراکم یا نخ های متراکم تا رنگهای محو و بافت های ریز تر. تکنیک محبوب در دوخت های سفارشی (کوتور) است. در تمام طیف های رنگی از رنگهای سنگین تا رنگهای سبک اغلب در پارچه های مخمل و سیلک استفاده می شود و در آریشگاه همان معنی آمبره کردن مو را دارد.

تکنیکی در گلدوزی است شبیه به لوزی (الماس شکل) که برای کنار هم قرار دادن پارچه ی چین خورده یا تا شده ستفاده می شود. از این تکنیک برای ایجاد حالت کشی در پارچه استفاده میشد تا پارچه به بدن بچسبد و قابل انعطاف باشد و تاریخ آن  به آستین ها، کرست ها و یقه های قرون وسط بر میگردد.

لباسی که از مد روستایی الهام گرفته است. لباسی سنتی که توسط زنها در جنوب آلمان به تن می شود برای همراهی با مردان در مراسم سنتی . دریندل شامل بلوز ،کرست و یک دامن کامل است شبیه به لباس ماریا در فیلم اشکها و لبخندها. دامن این لباس به صورت برش دایره ای است ،در کمر چین می خورد و بلندی آن تا زیر زانو است.

به شیوه ای که در آن پارچه یا لباس را آویزان میکنند( درمورد پرده هم به کار می رود) کوکو شنل یکبار کریستین دیور را به این متهم کردکه به جای دوختن لباس برای زنان پارچه را به آنها آویزان می کند.اما دراپیگ بخش مهمی در طراحی مد است .در دراپینگ پارچه به حالت های مختلف و با سنجاق زدن روی لباس یا مانکن قرار می گیرد. برا ایجاد ساختارهایی سیال تر است . این شیوه بیشتر در اوت کوتور استفاده می شود.

سوزن دوزی یا گلدوزی، مهارت تکنیکی دوخت های تزیینی بر روی لباس است که با دست انجام می شود . با استفاده از نخ های گلدوزی یا ابریشمی و گاهی اوقات همراه با پولک،مهره های تزئینی ،پرهای تزئینی و مروارید.قدمت گلدوزی به قرن پنج قبل از میلادی در چین باستان بر می گردد.امروزه خانه Lesage در پاریس یکی از مشهورترین خانه های گلدوزی در دنیا است. در سوزن دوزی از انواع دوخت ها و سبک های بسیار متنوع استفاده می شود. ازکوکهای رانینگ( شلال ساده) تا بریدینگ ( دوخت بافتی)،  گلدوزی ،پردوزی ( کوک های شاخه ای) ، دندان موشی، زیگزال یا گره فرانسوی ، ساقه دوزی، اسموک دوزی و ...

این مهارتهای دستی از اصول اوت کوتور هستند. تفاوت این دوختها با دوختهای ماشینی شبیه تفاوت خط نوشتاری با تایپ است . یک زیبایی منحصر به فرد.

نام این نوع برش از ملکه ژوزفین بوهارانه همسر ناپلئون امپراطور فرانسه در قرن 18 گرفته شده است. که الهام گرفته از سبک نئو کلاسیک است ( سبکی از خدایان و الهه ها)

کرست در زیر خط سینه قرار می گیرد در حالی که سیلوئت آن گشاد و جدا از تن است.

اپل یا اپلت نوعی تزیین شانه که در اصل برای نشان دادن درجه ی نظامی بود که بعدها به یکی از آیتم های مد بدل شد.از شال شانه در روم باستان تا ریبون نشان های لیاقت روی کت ها نظامی. که از کلمه ی فرانسوی به معنای شانه کوچک گرفته شده به معنای نمادی از جسارت بود که جنس انها می تواند از فلز تا پارچه متغیر باشد اما معمولا طلا کوب با ریشه های طلایی است.

الیت به سوراخ دایره ای کوچکی می گویند که به منظور بستن بند یا آویز کردن قلاب از آنها ایجاد می شوند.

معمولا با نوعی پرچ فلزی جهت جلوگیری از کشیده شدن آن و محکم نگه داشتن سوراخ محافظت میشود. (سوراخ های پرچ دار در پشت گن ها) ،این سوراخهای پرچ دار می توانند به منظور بستن بند( مثل سوراخ کفش های کتانی) فقط برای تزیین تعبیه شوند.

درباره نویسنده

نیلوفر ترابنده

نیلوفر ترابنده

دیدگاهتان را بنویسید

Registration

رمز خود را فراموش کرده اید؟

تهران مدا