بیوگرافی ژان پل گوتیه، طراح جنجالی صنعت مد

بیوگرافی ژان پل گوتیه
مریم نادری
نوشته شده توسط مریم نادری

ژان پل گوتیه (متولد ۲۴ آوریل ۱۹۵۲) یک طراح لباس فرانسوی در زمینه haute couture و ready-to-wear است.

او در صنعت فشن به عنوان “enfant terrible” توصیف می شود (به معنای شخصی باهوش اما جنجالی) و به دلیل طرح های جدال آمیز خود شناخته شده است.

گوتیه نام تجاری معروف فشن خود را در سال ۱۹۸۲ تأسیس کرد که آن، در سال ۱۹۹۳ با سری ای از عطرها گسترش یافت.

او مدیر خلاقیت خانه لوکس فرانسوی هرمیس از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۰ بود.

وی پس از پنجاهمین سالگرد نمایش لباس های haute couture در هفته مد پاریس در ژانویه سال ۲۰۲۰ بازنشسته شد ولی گفت که هرگز دنیای مد را ترک نمیکند.

 

گوتیه تا دهه ۱۹۸۰ یک نیروی غالب در فشن بود. بلیط نمایش های وی بیشترین محبوبیت را در پاریس داشت. اما منتقدان وی گفتند که او یک طراح برای قربانیان فشن است. لباس های او، موضوعات و اشکالی را تشکیل می داد که پوشیدنی نبودند ـ دامن برای مردان، سوتین های مخروطی شکل برای زنان. به گفته منتقدان لباس های او استایل های متفاوتی از مردم جامعه را شامل می شد.

skirts for men, conical bras for women

اما در اوایل دهه ۱۹۹۰ ، جایگاه وی به عنوان یک طراح پیشگام که سبک ها را با هم مخلوط کرده و پذیرای تنوع بین فرهنگی بود ، شناخته شد. به همین ترتیب، آزمایش های او با لباس های ورزشی، پارچه های کشی و لباس زیر که به عنوان لباس بیرونی مورد استفاده قرار می گرفتند، بر تمام سطوحِ بازارِ فشن تأثیر گذاشت.

استعداد گوتیه در پاریس به دلیل ژاکت هایی با دوخت نفیس، ظرافت در انتخاب رنگ ها و لباس ها پایانی بی نقض او، مورد تشویق قرار گرفت.

مجموعه های گوتیه در طول سالها با موفقیت روبرو شد ، گرچه مجموعه پاییز / زمستان سال ۲۰۰۸ ، نظر منفی زیادی را به دلیل استفاده پیش از حد و پر اغراق از پوست حیوانات عجیب و غریب به خود جلب کرد، اما نشان داد که وی توانایی جدال امیز بودن را از دست نداده است.

exotic animal skins-collection-fall.winter 2008

او احتمالاً بیش از هر طراح دیگری در تاریخ ، چه از نظر خلاقیت و چه از نظر شخصیتی ، خطرات بیشتری را متحمل شده است و گاه هزینه آن را نیز پرداخت کرده است.

صراحت گوتیه در مورد روابط جنسی و همجنسگرایی در دهه ۱۹۸۰ برای بسیاری تکان دهنده بود.

به نظر می رسد که بزرگترین اشتباه کاری وی، تبدیل شدن به مجری تلویزیون در یک برنامه تلویزیونی انگلیسی بود. اگرچه آن نمایش بسیار پر طرفدار بود ولی باعث شد که فرصت در دست گرفتن برند دیور از او گرفته شود.

Gaultier TV show

ماری گارابه ، مادربزرگ گوتیه ، بیشترین تأثیر را در کودکی او داشت. او به گوتیه جوان اجازه داد تا آزادی قابل توجهی در بازدیدهای هفتگی خود داشته باشد. همچنین خانه ی او با مبلمان هایی با استایل باستانی تزوئین شده بود.

یکی دیگر از چیزهایی که بر کودکی او تاثیر داشت، تلویزین و برخی از مستندات بود.

در دهه ی ۱۹۶۰ متوجه شد که علاقه او بیشتر به haute couture هست تا نسل جدید ready-to-wear.

گوتیه بیشترین چیزی که در دوران جوانی آموخت از طریق مطالعات شخصی و مجلات بود.

اولین لباس های گوتیه برای مادرش بود ، دستاوردی که او را ترغیب کرد که طرح های خود را به کارفرمایان ارسال کند. در کریستین دیور، مارک بوهان(Marc Bohan) هیچ علاقه ای نشان نداد ، اما پیر کاردین(Pierre Cardin)، به گوتیه هجده ساله در سال ۱۹۷۰ پیشنهاد کار داد.
Cardin به عنوان مربی عالی برای Gaultier بود. او ذهنی آزاد داشت و در حال توسعه L’Espace Pierre Cardin ، یک سالن تئاتر و نمایشگاه برای خود بود.

“همه چیز ممکن است.” انچه کاردین به گوتیه یاد داد.

در سال ۱۹۷۴، گوتیه دوباره به کاردین بازگشت و در امپراتوری بین المللی آن، نقشی را از آن خود کرد. چنین تجربه‌ای، نگاه گوتیه را به سمت فرهنگها و تأثیرات جدید گشود و او را ترغیب کرد تا در سالهای بعد نگاهِ وسیعی برای الهامات خود داشته باشد.

او اولین مجموعه ی خود را در اوکتبر سال ۱۹۷۶ ارائه داد.

مجموعه های اولیه گوتیه در طوفانی از خلاقیت و ایده غرق شده بودند که باعث مشکلات اقتصادی زیادی برای او شد.

“من به سنت(عادات و رسوم) احترام می گذارم و از آن استفاده می کنم، اما سعی می کنم عناصر جدیدی پیدا کنم که سنت(عادات و رسوم) را جوان تر کند.”

گوتیه همچنین مایل بود تا آنچه را که او به عنوان موانع مصنوعی بین لباسهای مردانه و لباسهای زنانه می دید، در هم بشکند.

چرا مردان نباید دامن بپوشند؟ معرفی دامنهای مردانه در سال ۱۹۸۵ و تکرار مداوم این موضوع، جنجالی نبود بلکه بر این عقیده پایه ای بنا بود که لباس نباید از جنس پیروی کند. وی گفت: “مردانگی به لباسی که می پوشید مرتبط نیست، این ذهن ماست که همچین باوری را برای ما رقم زده است.”

گوتیه به طور مداوم باورهای عمومی را به چالش کشیده و بحث و جدال را برانگیخته است؛ استفاده از نقش راهبه ها در نقش stripper ها در سال ۱۹۹۱ گرفته تا مجموعه ای که در سال ۱۹۹۷ به وسیله مدل های سیاه، دقیقا در زمانی که دولت فرانسه در حال کاهش مهاجرت بود.

آنچه در تمام کار و حرفه ی گوتیه می درخشد ، عشق مادام العمر او به فشن است. او در مصاحبه ای با یک روزنامه در اوایل دهه ۱۹۹۰ گفت: “من به تجارت علاقه ندارم. من این کار را نکردم که ثروتمند و مشهور باشم. البته من جوایز را دوست دارم. آنها برای من لوکس هستند ، اما اولین تجمل من این است که کاری را که می خواهم انجام دهم. من نمی خواهم همه چیز را به دستیارها واگذار کنم و خود، یک تاجر شوم. “

درباره نویسنده

مریم نادری

مریم نادری

دیدگاهتان را بنویسید

Registration

رمز خود را فراموش کرده اید؟

تهران مدا