بیوگرافی مادام ویونت، معمار طراحی لباس

نیلوفر ترابنده
نوشته شده توسط نیلوفر ترابنده

مادلین ویونت طراح لباس و خیاط فرانسوی بود.او قبل از بازگشت به فرانسه و تاسیس خانه مد در سال ۱۹۱۲ در لندن آموزش دیده بود.

در این مطلب از مجله تهران مدا بابیوگرافی این طراح پیشگام بیشتر آشنا می شوید.

مزون او در خیابان مونتاگن در سال ۱۹۳۹ بسته شد، اما وقتی به او اشاره می شود مشتری های سابقش آهی می کشند، گویا به یاد آن دوره طلایی می افتند.

از نظر تاریخشناسان مد او یک افسانه است. آنها به او لقب معمار طراحی لباس را داده اند: این فقط می تواند از هوش خلاقانه او نشات بگیرد.

و هنگامی که بی پرده گفت من بهترین خیاط در جهان هستم و این را حس می کنم! دلایل قانع کننده ای برای باور کردن او وجود داشت.

نام او هرگز در عموم مردم  شهرتی مانند شانل به خود جذب نکرد.

او هیچ گاه به دنیای مد سرنزد و شاید به این دلیل بود که خود را فراتر از آن می دانست.

مادلین ویونت حتی بر این باور بود که واژه مد برای یک خیاط لباسهای زنانه بی معنی است.

با این وجود وی احتمالا نخستین زنی است که، در حدود سال ۱۹۰۰، زنان دیگر را از ظلم ناشی از کرست بستن نجات داد.

او بدون شک ابداع کننده برش-جهتی Bias-Cut  است، که دوره طراحی لباس مدرن را دگرگون کرد.

شاید در آن زمان هیچ کس بهتر از او نمی دانست چطور بدن را با پارچه فرم دهد.

او مانند یک مجسمه ساز ماهر که حالت های امکان پذیر نهفته در یک تکه سنگ مرمر را می داند، با پارچه ها کار می کرد.

مانند یک مجسمه ساز، او نیز زیبایی ظریف بدن زن هنگام حرکت را می دانست، و می دانست که حرکات باوقار با عدم تقارن در برش ها برجسته تر می شود.

در ۱۹۰۰، خانم هایی که مطابق مد بودند، هنوز در یک پوشش دست و پاگیر گذاشته می شدند و نیمی از قفسی که در آن بودند را با سرشان متعادل می کردند. (اشاره به مدل موهای حجیم در آن دوران) گردنبندهای سنگین آنها را خفه می کرد.

کفش های نوک تیز آنها را فلج کرده بود. کرست های که کمر آنها را به شکل ساعت شنی در می آورد نیز روده های آنها را در هم می پیچید و به سلامت آنها آسیب می زد.

اما ایسدورا دانکن با پاهای برهنه، بدون کرست و همراه پارچه هایی که پشت سرش بود… می رقصید.

مادلین ویونت یک آزادیخواه پیشرو بود. او ادعا می کند که اولین خیاطی است که کرست را کنار گذاشت.

من هیچ وقت نمی توانستم کرست را تحمل کنم، چرا باید آن را به سایر زنان تحمیل می کردم؟ (Le corset, c’est une chose orthopédique…)

بدون شک او همواره بر این باور بود که هیچ زنی چنانچه محدود شود نمی تواند زیبا باشد.

و از ۱۹۰۱ به بعد لباس های اغوا کننده زنانه یا لباس مخصوص مراسم چای را طراحی کرد: مدل های او صندل می پوشیدند، حتی پابرهنه بودند، و او بی پرده می گفت که زنان باید قادر باشند لباسهایی به راحتی لباسهای خواب را نیز در اجتماع بپوشند.

بااین حال، اعتبار مربوط به متوقف کردن کرست، معمولا به پائول پایرتPaul Pioret  داده می شود، طراحی که ضمائم مربوط به هزارو یک شب را به پیراهن های روزمره پیوند زد.

مزون مادام ویونت در ۱۹۱۲ افتتاح شد.

او آن مکان را طی جنگ بست،‌ به رم رفت و هنگام تمام شدن خشونت ها به پاریس بازگشت.

 گالری لافایتی را واداشت تا او را برگرداند، و در ۱۹۲۳ در خانه های مجلل در خیابان مونتاگن (خانه لباس را) بازگشایی کرد.

ثروتمندترین زنان در جهان دور او جمع شدند: او هرگز سراغ آنها نرفت.

هیچ زمانی برای تلف کردن نبود. خانم ویونت ششصد مدل در یک سال تولید کرد، که دوبرابر دیور بود.

به دلایل مربوط به کپی رایت از هر لباسی عکس گرفته شد: کاری که پیش از آن رایج نبود.

او به ندرت الگوها را روی کاغذ می کشید، بلکه آنها را در اندازه های کوچک و روی عروسک های کوچک یا مانکن های هشت سانتیمتری درست می کرد.

وقتی مادام ویونت سبکش را تغییر داد، به آن (شیوه استفاده از عروسک) وفادار ماند.

هنگامی که طراحان رقیب پیراهن ها را تا بالای زانو کوتاه کردند،‌ او از این کار خودداری کرد و گفت:

تا نشان بدهم که زانوی معمولی …. مبتذل… است!

او خطوط سیال لباس های ژاپنی و سفت و سختی لباس های کوتاه یونان باستان را تحسین می کرد.

 سادگی لباسهایش که از یونان الهام گرفته شده بود تا منتهی درجه ظرافت پیش می رفت.

مادلین ویونت که با مهارت های خیاطی خود دنیا را تحت تاثیر قرار داد، مفاهیم و راهکارهای خلاقانه ای را ایجاد کرد که هنوز مشخصه مد امروزی است.

ویونت که بدن زنانه را از کرست آزاد کرد، بر این باور بود که پیراهن باید شکل شخصیت فردی که آن را پوشیده را به خود بگیرد.

وی با مدرن کردن پوشاک زنانه نمونه مثال زدنی از مد خلاقانه و نمادین در تاریخ مد است.

برش جهتی Bias Cut:

مسیری قطری برای برش زدن پارچه به شکلی که به پارچه خاصیت کشسانی داده شود.

با تهیه پیراهن هایی که ، به دلیل کشی بودن، می توان آنها را از بالای سر پوشید،‌ مادلین لباس هایی را خلق کرد که راحت پوشیده و از تن در آورده می شدند (و این امر به خودی خود تحولی بود) و هنگامی که به تن بودند نیز راحت بودند،‌ چیزی که ما امروزه در بافت های تریکو می بینیم.

برش جهتی باعث شد که پیراهن ها به بدن زنان بچسبند، و برعکس آنکه شکل بدن را با کرست و سایر زیرپوش های متداول (و ناراحت کننده) تغییر دهند، شکل طبیعی بدن را برجسته تر کنند.

 

درباره نویسنده

نیلوفر ترابنده

نیلوفر ترابنده

دیدگاهتان را بنویسید

Registration

رمز خود را فراموش کرده اید؟

تهران مدا