استایل خیابانی یا استریت استایل چیست؟

نیلوفر ترابنده
نوشته شده توسط نیلوفر ترابنده

امروزه اغلب با اصطلاح «سبک خیابانی» مواجه می­شویم. این اصطلاح در چند سال اخیر کاملاً رواج پیدا کرده ولی واقعاً معنی آن چیست و از چه زمانی مطرح شد؟

در این مقاله از مجله تهران مدا با این مفهوم کاملا آشنا خواهید شد.

همه می­دانیم که انسان­ها می­توانند از طریق لباس و ملحقات جانبی آن دیدگاه های خود را به نوعی مطرح کرده و تا حدی شخصیت داخلی خود را نشان بدهند.

طبق تعریف، استایل خیابانی یک سبک خاص در مد بوده که از فرهنگ مد انگلستان نشات گرفته است.

سبک خیابانی رویکردی جامع به مد است و استایل هایی را در بر می­گیرد که از جهاتی با هم مشترک و متفاوت از الزامات جریان اصلی مد هستند

ولی مبتنی بر فردگرایی بوده و به طور جدی بر روندهای فعلی مد تمرکز نمی­کنند.

همه چیز از دهه­ های ۵۰ و ۶۰ در لندن آغاز شد

یعنی زمانی که لباس­های زیبا و برازنده و حتی می­توانیم بگوییم محافظه ­کارانه جای خود را به لباس­هایی با سبک عجیب و نامتعارف داد که محصول طراحان جوان و سرکش آن زمان بود.

ایده ­های آنها به سبک خیابانی هم سرایت کرد.

در حقیقت، آنها طوری به سبک­های مد و لباس حمله کردند که باعث شد دیگر یکنواخت و حتی خسته ­کننده به نظر نرسند.

عقب تر برویم

سبک خیابانی از زمانی که لباس به بخشی از فرهنگ بشری تبدیل شد، از لحاظ فنی وجود داشته است، ولی تا پایان جنگ جهانی دوم تاثیری بر دنیای مد نگذاشت.

پایان دوران جیره­ بندی بعد از جنگ به منزله شروع دورانی مملو از تجمل­گرایی و وفور بود که نمادهایی مانند کریستین دیور و پیر بالمان طلایه ­دار آن بودند.

افزایش پول این امکان را به مردم می­داد تا لباس­های مد روز را خریداری کنند.

طی این مدت، نمادهای «سبک خیابانی» از استایل هایی تشکیل شد که در اصل فقط شامل یک برند سطح بالا بود.

بانوان «New Look» را که توسط کریستین دیور طرح شده بود، بر تن کردند که اغلب شامل یک دامن دایره­ ای بلند و یک کت جذب بدن با شانه ­هایی پهن و کمر باریک بود.

این طرح بر اندام زنان تاکید داشت و جایگزین «نگاه مطلوب» به بانوان در دوره جنگ شد.

تحولات پسا جنگی!

این طرح ساعت­ شنی مانند، ناشی از افزایش تولید پارچه بود که قبلاً در طول جنگ کمیاب شده بود.

در انگلستان، مدت­هاست که بر روی این نوع پدیده ­ها مطالعه شده است که بیانگر اهمیت سبک­های خیابانی جوانان در دوران پس از جنگ است و ممکن است با نسل کودکان به دنیا آمده پس از جنگ مرتبط باشد.

«نوجوانانی» که نماینده مقوله­ های جدید از نظر فرهنگی-اجتماعی بودند و آنقدر پول داشتند که در این راه خرج کنند و محرکی مهم در رونق این صنعت باشند.

تاریخ هویت و تاریخ لباس همیشه با هم موازی بوده است.

از مشخصه­ های قرن بیستم، ایجاد ارتباطی تنگاتنگ بین سبک خیابانی و صنعت مد بود.

ریشه­ های اصلی پدیده سبک خیابانی را می­توان با تمایل به اصالت و ابراز هویت معنادار و انتقال یک پیام مرتبط دانست.

محبوبیت سبک خیابانی در دوران جدیدتقریباً متفاوت از اواسط قرن بیستم یعنی شروع توسعه این سبک بود.

هرج و مرج بعد از جنگ جهانی دوم بر رشد کلی فرهنگ مد تاثیر گذاشت.

در این دوره بود که مردم می­خواستند در سبک­های معمولی که از قبل آنها را می­شناختند، تغییراتی ایجاد کنند.

در نتیجه، گروه ­های مختلفی ظهور کردند که هر کدام سبک خاص خود را داشتند:

گروه­ هایی نظیر هیپی­ ها، پانک­ها، گت­ها یا بایکرها.

نیاز به ایجاد تغییرات به اندازه نیاز به اظهارنظر درباره تغییرات مهم بود.

تحولات اجتماعی

این گروه­ها هنوز هم وجود دارند و حتی در جهان از اعتبار و شهرت هم برخوردار هستند:

می­توان گفت توجه به آنها به این دلیل است که متفاوت هستند و از نشان دادن سبک و دیدگاه خود نمی­ ترسند.

مردم در دهه ­های ۷۰ و ۸۰ به واسطه خصوصیات اخلاقی خود که ماهیتاً مستقل و آزاد بود، شروع به آزمودن سبک­های مختلف کردند.

تحولات اجتماعی منجر به تنوع بیشتر در مد شد زیرا لباس پوشیدن به سبک­های منحصر به فرد تبدیل به یک معیار شده بود.

در حالیکه قبل از آن، اغلب زنان لباسهایی شبیه به هم و یکسان بر تن داشتند.

پوشیدن لباس­های آزاد رواج پیدا کرد و مرز میان لباس پوشیدن زنان و مردان کمرنگ­تر شد

تا جایی که پوشیدن شلوارهای فاق بلند و سرهمی تبدیل به ترندهایی جهانی شد.

مفهوم راحتی و کارایی بسیار محبوب شد تا جایی که دیان وان فورستنبرگ این مفاهیم را در پیراهن­های نمادین خود موسوم به رپ شخصی­ سازی کرد.

ماهیت کاربردی و در عین حال تملق­ آمیز سبکی که او به کار گرفت، آن را تبدیل به نمادی کرد که دهه­ ها بعد از اولین حضور خود در دهه ۱۹۷۰ پابرجا ماند.

علاوه بر این، طراحانی مانند ویوین وست وود مفاهیم حاشیه ­ای زیبایی­ شناسی را در طرح­های خود به کار گرفتند و بیشتر به سبک پانک پرداختند.

مجموعه وی تحت عنوان «پایان جهان» در دهه ۱۹۸۰ بسیار محبوب بود به این دلیل که هم شامل مد مورد پسند جوانان انگلیسی بود و هم خط­ مشی­ های مخالف و بحث برانگیز را هم در بر می­گرفت.

این ملقمه از ترندها و سبک­ های دهه ­های ۷۰ و ۸۰ در مدهای متنوعی که امروزه شاهد آن هستیم، منعکس شده است.

فضای مجازی

سبک خیابانی از طریق گروه­ هایی نظیر هیپ­ هاپ، اسکیت­ بورد سواری و رسانه­ های اجتماعی رواج پیدا کرد و بنابراین، بسیار چشمگیر و جسورانه شد.

تنوع این سبک شامل لباس های گشاد، تی­شرت­هایی با طرح­های عجیب و کفش­های ورزشی تا ترکیب رنگ­ها، نقش­ها و طرح­هایی می­شود که احتمالاً در شرایطی غیر از این هرگز مایل به پوشیدن آنها در میان جمع نبودید.

با گذشت چندین سال، اینستاگرام به چیزی بسیار فراتر از یک پلتفرم تبدیل شده است – اینستاگرام جامعه­ ای است که برای هر کس در هر حوزه­ ای که بخواهد، بخصوص در حوزه فشن، فضای کافی فراهم می­کند.

به کمک اینستاگرام، اطلاعات شما درباره آخرین ترندها و تغییرات بخصوص درباره سبک خیابانی، همیشه به روز خواهد ماند.

اینستاگرام دنیایی جدید از پوشش رسانه ­ای ایجاد کرده که قبلاً وجود نداشت.

پلتفرمی که می­تواند به عنوان یک زمین بازی برای افرادی مورد استفاده قرار بگیرد که می­خواهند خود را ابراز کنند بدون اینکه مورد تمسخر قرار بگیرند.

بسیاری از چیزهایی که در زندگی واقعی «عجیب» هستند، در اینستاگرام خیلی هم احمقانه به نظر نمی­رسند.

بعلاوه، لباسهایی که در عکس­ها خوب دیده می­شوند ممکن است در زندگی واقعی تا حدی نمایشی و متظاهرانه باشند.

بخصوص وقتی در برابر پس­ زمینه­ هایی از فضای شهری به نمایش گذاشته می­شوند.

همه چیز، از ترکیب رنگ در لباس­ها تا کفش­هایی که به پا می­کنید، در عکس بسیار شگفت­ آور دیده می­شوند.

گرفتن یک عکس باکیفیت احتمالاً به زمان زیادی نیاز دارد ولی وقتی به نمایش گذاشته می­شود، همه می­توانند با آن ارتباط برقرار کرده و ایده­ های خود را مطرح کنند.

 مراکز مهم استریت استایل در دنیا

پاریس

 

سرزمین عشق، نور و رویا

 

پاریس پایتخت مد در دنیاست٬ پس تعجبی ندارد که همه جا و در هر زمان به آن اشاره ‌شود.

پاریس مثال بی‌نقصی از یک «استایل شهری» است٬ یک تصویر برگزیده از نوع مشخصی از لباس، اکسسوری و سبک‌زندگی که شهرنشینی را در محیط شهری تعریف می‌کند.

استایل (Parisian) یک زن پاریسی از استایل های کاملا شناخته شده و محبوب در سرتاسر دنیا است. استایلی که اجزا و مشخصه هایی تعریف شده دارد.

ژاپن

سبک خیابانی ژاپن نه تنها توسط طراحان متخصص و مشهور ژاپنی٬ بلکه توسط دخترانی دبیرستانی که در هدایت و گسترش روندهای مُد(ترندها) به شدت مؤثر واقع شده‌اند٬ رهبری می‌شود.

این جوانان هوشیار به مد٬ یا معتاد به مد٬ مستقیم یا غیرمستقیم این نوع از مد ژاپنی را دیکته می‌کنند.

اغراق نیست اگر بگوییم که آنها متخصصان مد هستند که در ساخت و انتشار مد نقش دارند.

استریت استایل ژاپنی از شبکه‌های اجتماعی در میان مراکز مختلف مد و همچنین خرده فرهنگ های مختلف خیابانی به وجود آمده است که هر کدام با ظاهری خاص و اصیل شناخته می‌شوند.

این جوانان به یک استایل یا ظاهر خاص که نشان دهنده و سمبل هویت فرهنگی آنان باشد  تکیه می‌کنند.

این هویت از جنس سیاسی یا عقیدتی نیست؛ صرفا یک مد نوآورانه است که همبستگی آنان را به گروه خاصی تعیین می‌کند.

لندن

 

لندن یکی از مهم‌ترین پایتخت‌های مد تلقی می‌شود.

اما برخلاف میلان و پاریس٬ مد لندن به فضای سلطنت ، سنت و فرهنگ استایل خیابانی نزدیک‌تر است.

به عنوان شهری چندملیتی با تمرکز زیاد بر فرهنگ‌ها و سنت‌ها٬ لندن مکانی‌ست که سبک خیابانی نه تنها مفاهیم کلی ترندهای پرطرفدار را مجسم می‌کند٬ بلکه همچنین به عنوان ابزاری برای بیان هویت‌های اجتماعی و فرهنگی نیز عمل می‌کند.

یکی از دلایل اصلی اینکه لندن خود را به عنوان یک مرکز سبک خیابانی یا استریت استایل اروپا اثبات کرده این است که فعالان مد بریتانیایی رویکردی آزاد٬ منعطف و نوآورانه به مد و همکاری با استعدادهای امیدبخش جوان دارند.

این نگرش٬ آزاداندیشی و تمایل بشتری نسبت به سبک خیابانی و ترویج شیوه‌های مد پایدار (Sustainable Fashion) ایجاد می‌کند.

نیویورک

 

شما هرگز نمی‌توانید به اسم مد در شهر نیویورک خطایی بکنید.

اهمیتی ندارد اگر با پیژامه‌تان به خیابان بیایید یا برای رفتن به نانوایی کفش‌های پاشته‌بلند بپوشید.

تا آنجا که می‌دانیم٬ شما می‌توانید هر کجا هستید راه بروید٬ بخوانید و برقصید و عجیب به نظر نخواهد آمد زیرا که  در شهر شماره یک رویاهای بزرگ و مد دنیا حضور دارید.

” در مورد انواع استایل بیشتر بدانید :

استایل چیست؟ انواع استایل زنانه و مردانه و کاربردهای آن

درباره نویسنده

نیلوفر ترابنده

نیلوفر ترابنده

۲ دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

Registration

رمز خود را فراموش کرده اید؟

تهران مدا